2026 TYF-Uluslararası Masterlar Kamil Köseoğlu Anısına Uzun Kulvar Yüzme Şampiyonası (Uzun Kulvar) (06-08 Şubat 2026, Adana)

Bu yılın ilk havuz yarışı Kamil Köseoğlu anısına yapıldı. Kamil Abi'yi Galatasaray Ergun Gürsoy Olimpik Yüzme Havuzu'na teknik destek için giderken tanıdım. Soyunma odasında bol bol sohbet etmiştik. Daha önce, yalnızca yarışlarda görmüşlüğüm vardı. En son Singapur'da düzenlenen dünya yüzme şampiyonasına gideceğinden bahsetmişti. Maalesef kısmet olmadı. Antrenman yaparken fenalaştığını ve vefat ettiğini öğrendik. Yakınlarının ve yüzme camiasının başı sağolsun.

Bu yarışa okul programının yoğunluğundan katılmak istemiyordum. Hulüsi'nin teklifi ve Kamil Abi'nin hatıratı için katılmaya karar verdim. Çarşamba günü Hulüsi ile Adana'ya geldik. Kiraladığımız araba ile önce, Adana'nın kuzey doğusunda ve 70km uzağında bulunan, Kozan İlçesi'nde yer alan Anavarza Ören Yeri'ne gittik. M.Ö. 1. yüzyılda Romalıların geliştirdiği kent, ülkemizin topraklarının ne kadar büyük tarihsel geçmişe sahip olduğunu, bir kez daha bana gösterdi. Düzlükte kurulan kentin yanındaki Anavarza Dağı'ndaki (tepede denebilir) Anavarza Kalesi'ni de gezmek için gözüme kestirdim. Hulüsi'yi ikna ederek, kaleye doğru tırmanmaya başladık. Ara ara vazgeçmekte istedim, ama Hulüsi'ye söylemedim. Yürüdükçe kolaylaşıyordu. Ben çıkalım demeseydim, Hulüsi çıkmayacağını söylemişti. Nerdeyse 2100 yıl önce insanların taşları oyarak merdiven oluşturduğu bu patika yoldan yürümek bile insanı heyacanlandırıyordu. Kaleye çıkmak, beklediğimden daha kolay oldu. Kalenin bazı noktalarından aşağı bakmak ürkütücüydü. Yükseklik korkum depreşiyordu. Anavarza Ören Yeri'ni gezdikten sonra plan Adana'ya 35km uzaklıktaki Yılan Kalesi'ni gezmekti.

Anavarza Ören Yeri'ne giderken Yılan Kalesi'ni arabadan görmüştük. Bu iki kale biribirlerinin görüş alanları içindeydi. Anavarza'dan dönüş yolunda, yol haritasında (navigasyon) Yılan Kale'yi işaretlediğimizde bizi Yılan Kale Köyü'ne götürdü. Köyde, bahçesinde çalışan kadına kaleye nasıl çıkacağımızı sorduğumuzda, rotayı çok güzel anlattı. Saat 16:15 olmuştu. İyiki önce Anavarza Ören Yeri'ne gitmişiz. Saat 16:00'dan sonra (herhalde kışın yazıyordu) arabayla yolun yarısına kadar gidilmesine izin veriliyormuş. Aksi halde çok yürümemiz gerekecekti. Arabayı park ettiğimiz yerden kaleye kadar tahtadan güzel bir yol yapılmıştı. Kaleye kadar çıkması rahat oldu. Fakat kalenin içine girmek ve daha yükseklere çıkmak zorlayıcıydı. Ortaçağda Bizanslılar tarafından yapılan bu kaleyi de gezdikten sonra kebap yemek için Adana'ya geri döndük.

Adana'da Çukurova Üniversitesi Konukevi'nde kaldık. Yerleşim yeri olarak güzel bir alandaydı. Perşembe günü sabah erkenden kahvaltımızı yapar Adana'nın içindeki tarihi yerleri gezeriz diye düşünmüştük. Ama erken kahvaltı yapabileceğimiz yer yoktu. Şehrin içinde bir saat gezdikten sonra 8:45'de kahvaltıya başladık. Keyifli ve bol sohbetli kahvaltıdan sonra, eski şehir bölgesine geldik. Taş Köprü, Kazancılar Çarşısı, Yağ Camii, Ulu Camii ve yakın civarı gezdik. Bir gün sonraki yarışlara hazırlanmak için yarışın yapılacağı havuzda antrenman yapmağa gittik. Havuzda çocukların antrenmanları devam ediyordu. Bir iki kulvar ayırarak bizlerinde antrenman yapmasına olanak verdiler. Normalde o saatte havuzun boşaltılması, masterlara ayrılması gerekiyordu. Havuzdan sonra, tekrar kebap yemek için değişik kebabcıları denedik. Titiz biri olarak, temizlik konusundaki hassasiyetimden dolayı zor anlar yaşadım😊. Kıllı ve çıplak ellerle yapılan salataları görünce salata yemedim. Kebablar ateşte piştiğinden onları gözardı ettim😊. Müze Kebap mekan konsepti ve temizliğiyle bizi rahatlattı.

Cuma günü, sabah Hulüsi'nin 200m kurbağa yarışı vardı. Önce Hulüsi'yi havuza bıraktım. Sonra da Aslıhan, Eren ve kayınvalideyi havaalanından almaya gittim. Onları da konukevine yerleştirdikten sonra Hulüsi'yi alarak kebapcıya gittik. Hulüsi, öğleden sonra yapılacak olan 800m serbest yüzme yarışına, girmeyeceğini dinleneceğini söyledi. 200m kurbağa yarışının kötü geçtiğini, kalelere çıkmaktan dolayı bacaklarının çok ağrıdığını söyledi. İki gün bu bacak tutulmasını yaşadı. Benim de 800m yarışım beklediğimden kötü geçti. Sürem bana göre çok kötüydü: 12:47.95. Havuz bana biraz uzun gelmişti😊. Veya kebap yemekten, yüzemedik😊.

Cumartesi sabah seansında 200m karışık ve akşam seansında 400m serbest yüzdüm. Derecelerim pek parlak değildi. 200m karışık 2:26.69 ve 400m serbest 6:10.14 ile yüzüldü.

Pazar günü sabah seansına, iki yarış yazmıştım. 200m serbest ve 200m kelebek. Sırt ve Kelebek en kötü branşlarım olmasına rağmen 200m kelebek yazmamım sebebi, kelebek rekorunu kırabilme umudumun olmasıydı. Giriş listesinde gururumuz Ahmet Nakkaş'ın adını görünce yüzmeye gerek olmadığını düşündüm. Ama sonra Ahmet Nakkaş ile aynı kürsüde olma gururunu yaşamak için katılabilirim diye düşündüm. 200m serbest yarışında da iyice yorulunca bu düşüncemden vazgeçtim. Ahmet Nakkaş'a 100 metreme yetişemeyeceğinizden dolayı yan kulvarınızda yüzmekten vazgeçiyorum, rahat rahat yüzün espirisini yaptım. 200m serbest yarışımın sonucu da beklediğim gibi değildi: 2:54.90. Yarışları tamamlayarak son kebabımızı yemek için Seyhan Baraj Gölü'ne gittik.

Her günün kıymetli olduğu bu dünyada bir haftasonunu da böyle geçirdik. Sonrasında yoğun bir tempoda özel ve iş hayatına daldık, bunları yazmayada ancak zaman bulabildim.

Sevgi ve saygılarımla...

2026 İTÜ Halit Ayar Yüzme Yarışı (Uzun Kulvar) (04-05 Nisan 2026, İTÜ)

Bu sene, sevgili öğrencimiz Halit Ayar anısına dördüncüsü yapılan "Halit Ayar Yüzme Yarışı" nda, "İTÜ Teknik Yüzme Kulübü" danışman hocası olarak az da olsa katkılarım oldu. Tamamen öğrencilerimizin emeği ile gerekleşen bu organizasyonda hemen hemen her aşamaya tanık oldum ve bazı konularda öneri ve görüşlerimi bildirdim. Özellikle master yüzücülerinin beklentilerini ve nasıl bir yol izlenmesi hakkındaki bilgileri aktardım. Ayrıca, kişisel tecrübe ve master yarışlarından edindiğim bilgileri, öğrencilerimizle paylaştım. Geçen sene yarışmaya, İTÜ Master Yüzme Takımı olarak, maddi ve manevi destekte bulunmuştuk. Bu sene, bu konuda bize, Yüzme İdman Yurdu ve İTÜ TSD A.Ş. katkıda bulundular. Katkı ve emeklerinden dolayı Yüzme İdman Yurdu kurucu ve baş antrenörü Taha Engin Hocamıza ve İTÜ Yüzme Koordinatörü Mehmet İnan Hocamıza çok teşekkür ediyorum.

Organisazyondaki genç arkadaşlarıma manevi destek vermek amacıyla, onlarla daha çok zaman geçirmek için, yalnızca iki yarışa katılmaya karar vermiştim. Gelenekselleşmesini çok istediğim bu yarışmaya, ilk gün sabah seansında 100m kurbağa ve ikinci gün akşam seansında son yarış olan 200m serbest yarışına katıldım.

Geçen sene iki günde, tek seans olarak yapılan yarışlar, bu sene iki günde sabah ve akşam olmak üzere iki seansa yapıldı. Ayrıca geçen seneden farklı olarak, her branşta ilk üç sporcuya madalya verildi. Geçen sene puanlama sistemi vardı. İki yarışın puanlamasına göre ilk üçe girenlere madalya veriliyordu. Yarış öncesi yaptığımız toplantılarda, bu işin altından da kalkabileceklerine inandığımı söylemiştim. Touchpad olmamasından dolayı işlerin daha zor olacağını ve bu yüzden zaman bakımından zorlanacağımızı bilmemize rağmen, yine de çok büyük bir sorun yaşanmadı. İlk gün sabah seansında, hissedilmeyen bir telaşla yarışlar başladı. Herşeyin yolunda olduğunu görünce üçüncü sıradaki yarış olan 100m kurbağalama yarışına, biraz ısındıktan sonra katıldım ve grubumda birinci oldum. Daha sonra bayrak yarışları yapıldı.

Öğleden sonra, açılış seremonisi yapılmadan önce, İTÜ Teknik Yüzme Kulübü Başkanı Kenan Efe, Beni, Vural Kaptanı, Alper Beyi ve Yüzme İdman Yurdu kurucusu Taha Engin Hoca'yı havuz kenarında ayırdığı sandalyeli yere gelmemiz için anons etti. Ne için çağırdığına dair bir fikrim yoktu, meraklanmıştım, çünkü beklemiyordum. Sağolsun bizlere de plaket yaptırmış ve orada Melike'nin (Halit Ayar'ın kardeşi) elinden aldık. Kendisine, buradan da ince düşüncesi için teşekkür ediyorum. Daha sonra, erkekler 200m karışık yüzme yarışında, rektörümüz Prof. Dr. Hasan Mandal Hocamız geldiler. Önce tribünde birkaç seri yarış izledikten sonra, ilk üçe giren sporcularımıza madalyalarını verdiler. Kendisi adına hazırlanan plaketi takdim ettikten sonra, hep birlikte hatıra fotoğrafı çektirdik ve sonra da hocamızı uğurladık. Hocamıza geldikleri için çok teşekkür ediyoruz. Bizim için çok anlamlı ve değerliydi.

İkinci gün akşam seansında son yarış olan 200m serbest yarışına katıldım. Grubumda, ikinci olarak yarışı tamamladım. Bayrak yarışlarından sonra, bütün ekip hatıra fotoğrafı çektirdik. Yarışa çok emek vererek, gerçekleştiren bu güzel ekibi canı gönülden kutluyorum. Hazırlıklar sırasında her daim çalışan ve gayret gösteren Efe, Melike, Atınç, Egemen, Hüseyin, Zeynep, Ecesu, ..., hepinize ayrı ayrı teşekkür ediyorum. Seneye, daha da gelişmiş ve büyümüş olarak görmek istediğim İTÜ Halit Ayar Yarışmasında görüşmek dileğiyle...

Sevgilerimle...

2026 Kara Antrenmanları

Yüzmeye ve yüzme yarışmalarına başladıktan epeyce bir süre sonra, sadece yüzmenin yeterli olmayacağını, mutlaka kara antrenmanlarının yapılması gerektiğini öğrendim. 2018 yılının Ocak ayında Kavacık'taki 11 Atletic spor salonunda, Merve Hoca'nın eşi Emre Aydoğan ile kara antrenmanlarına Aslıhan'la beraber başladık. Ara ara Murat, Erşan ve Mutlu hocalarla da antrenmanlar yaptık. 2021 yılında spor salonu oturduğumuz yerden daha uzak yere taşınınca, gelip gitmesi çok zaman almaya başladı. Ayrıca fiyat ve hizmet oranı aleyhimize dönünce bırakmaya karar verdik.

Evimizin yakınında uygun spor salonu olmayınca, okul çevresinde spor salonu araştırmaya çalıştım. Yüzme takımından Doğukan, Maslak Macfit'te müdürlük yapıyordu. Orada başlayabileceğimi söyledi. İzinde olduğu zaman, telefon numarasını verdiği kişinin uzun süre geri dönüş yapmaması üzerine oraya gitmekten vazgeçtim.

İnternette spor salonlarını ararken "Darwin Fitness And Food"un web sayfasını gördüm. Spor salonuna gidip Alican Hoca ile görüştüm. Amacım sabah erken saatlerde kendi hazırladığım programı yapıp, oradan okula gitmekti. Alican Hoca'dan gerekli bilgileri alıp, 2021 yılının Eylül ayında Darwin Fitness And Food spor salonunda antrenmanlara başladım. Başladığım saatlerde grup antrenmanları da yapılıyordu. Grup antrenmanlarının güzel hazırlandığını ve uygulandığını görünce, kendi programımı yapmaktan vazgeçtim. Uygun günlerde 6:30 veya 7:30'da başlayan grup antrenmanlarına katıldım. Bu yıla kadar sabah antrenmanlarına devam ettim. Okul derslerine ve yüzme antrenmanlarına göre haftada iki veya üç gün kara antrenmanları yapıyorum. Bu sene Aslıhan'ında daha fazla yüzmesi için, yüzme antrenmanlarımı üç güne düşürdüm. Hafta içi Salı günleri ben, Perşembe günleri Aslıhan, Cumartesi ve Pazar ise beraber yüzme antrenmanlarına gidiyoruz. Eren'i salıları hariç her gün okula ben götürdüğümden kara antrenmanlarını Çarşamba, Perşembe ve Cuma günleri 12:00'de yapıyorum.

Bu sene planlarım arasında tekrar, "ilk ve son"lardan iki tanesini yapmak istiyorum. Birincisi Hyrox İstanbul yarışmasına katılmak. Yarış, sekiz kilometre koşu ve sekiz fonksiyonel hareketten oluşmakta. Açık yaş ve profesyonel seçenekleri var. Ama benim yaş grubumda profesyonel seçeneği yok. Yarış, bir kilometre koşu bir kilometre kayak (sky) ile başlıyor. Sonrasında sırasıyla bir kilometre koşu, 50 metre 152kg kızak itme (sled push), bir kilometre koşu, 50 metre 103kg kızak çekme(sled pull), bir kilometre koşu, 80 metre burpee uzun atlama (burpee broad jumps), bir kilometre koşu, 1000 metre kürek çekme (rowing), bir kilometre koşu, 200 metre 2*24kg kettlebell taşıma (farmers carry), bir kilometre koşu, 100 metre 20kg ile ileri lung (lunges) ile devam ediyor. Ve son olarak bir kilometre koşu, 100 tane 6kg duvara top (wall ball) atma ile bitiyor. İkinci yarış ise Uluslararası Boğaziçi Triatlonu. Parkuruna hayran kaldığım bu yarışmaya katılmak için bu sene triatlon lisansı çıkardım. Geçen seneler bu triatlona katılmak için başka triatlona katılmak şartı koyduklarından belki bir triatlona da katılabilirim. Bu, Gelibolu veya Eğirdir triatlonu olabilir.

Yapmak istediğim bu sporların alt yapısını, Darwin Fitness And Food spor salonunda oluşturmaya başladım. Darwin Fitness And Food salonunu kuran ve işleten İrem İrdem ve Alican Umay mükemmel insanlar. Mesleklerini çok profesyonelce yapıyorlar. Beş senedir, hiç yanlış hareketlerini görmedim. Samimiyet ile disiplini, ilgi ile çalışkanlığı çok iyi dengeleyen bir ekip. Ekip arkadaşları, Tugay Eyiol, Gökhan İlhan ve Yusuf Kanca hocalarda aynı profesyonelliği sürdürüyorlar. Grup antrenmanların çoğunluğunu da bu hocalarla beraber yapıyoruz. Yarışlara kadar olan zamanda, yarışların temel iskeletini ve planını bu salonda yapmış olacağım. Hocalarımız sağ olsunlar bu konuda da yardımcı olacaklarını içtenlikle belirttiler. Umarım bir aksilik olmadan bu yarışları tamamlarım. İki yarışıda katılmak konusunda çok istekliyim.

Mart ayının ilk yarısında, grup derslerinden önce, salonda 15 dakika bisiklet sürmeye başladım. Sonraki yarısında, 20 dakika bisiklet sürdüm ve 500m kayak (sky) çektim. Bu ay, yine grup derslerinden önce, 25 dakika bisiklet 12km sürdüm ve 1000m kayak çektim. Mayıs ayında 30 dakika bisiklet sürmek ve 1000m kayak çekmeyi planlıyorum. Yavaş yavaşda koşmaya başlamak. Haziran ve Temmuz aylarında 40 dakika bisiklet sürmek, 1000m kayak çekmek, 1000m kürek çekmek, kızak çekmek ve itmek ve diğer fonksiyonel hareketleri belirli bir program çerçevesinde yapmayı düşünüyorum.

Bu arada bayağı malzeme açığım var. Önce koşu ayakkabısı almam gerekiyor. Sonra ortanın bir tık üstü yol (yarış) bisikleti ve kask almalıyım. Yarış içinde, gerekli olan yarış giysileri. Aklıma gelmeyen veya bilmediğim daha başka bir şeylerde olabilir

Sonuç olarak kara antrenmanlarından, ne kadar faydalandığım ve geniş bir yelpazeye açıldığım ortaya çıkıyor. Umarım uzun yıllar (77 yaşına kadar düşünüyorum), aslında hızla geçtiği için kısa diyebiliriz, sporla iç içe yaşarım.

Sevgiler...

2026 Girit Adası (25-28 Mayıs 2026, Girit)

Burada genellikle yüzme faaliyetlerimle ilgili yazılar yazıyorum. İçinde çok az olsada yüzme etkinliği geçen bazı tatillerimi de eklememin bir sakıncası olmadığına karar verdim. Gerçi yüzme yarışmalarına katıldığımdan beri, tatillerimi yarışmalara göre yapıyorum. Genellikle şehir veya ülke dışında olan yüzme yarışmalarında, ilk bir iki gün yarışmaya girip sonraki uygun günleri gezmeye ayırıyordum. Aslıhan'ın anneanne tarafı Girit'ten gelme. Annesi bayramda Girit'e giden bir tur ayarlamıştı. Hep beraber, 4 gün 3 gecelik tura katılacaktık. Kayınvalide vize için randevu alamayınca, yalnız biz gittik. 24 Mayıs Pazar günü sabahtan 10:00 civarı araba ile İzmir'e doğru yola çıktık. Rahat bir yolculuktan, bir iki dinlenme ve Agora'dan da yazlık iki çift ayakkabı aldıktan sonra, 16:00 civarı Çeşmealtı'na geldik. Olga bizi, gece 2:30'da havaalanına bıraktı. 5:10 uçağı ile Girit'e uçtuk. Yolculuk 40 dakika sürdü, sabah erkenden Girit'teydik.

Girit'in dört önemli şehri var. Bunlar Kandiye, Hanya, Resmo ve Ayos Nikolaos'dır. Sabah, havaalınından tur otobüsleri ile Kandiye şehir merkezine geldik. Burada bizim rehberimiz Papatya Hanım oldu. Girit'te daha çok Venedik ve Osmanlı'dan kalan eserler var. Önce Osmanlı yapılarını yol boyunca yürüdüken sonra, Venediklilerin yaptıkları Aslanlı Çeşme'ye (Morosini Fountain) geldik. Burada bir iki saate yakın serbest saat verildi. Çeşmenin kenarında bulunan tarihi Kirkop Kaeteryası'nda, Girit'in ünlü bougatsa tatlısını yedik. Sonra limana inerek Kule Kalesi'nin etrafında yürüdük. Daha sonrada Pazar caddesinde yürüyüp, dondurmamızı yedik. Tekrar Papatya Hanım'la buluşma noktasında toplandıktan sonra yakın çevredeki Venedik ve Osmanlı eserlerini gezdik ve sonra otobüsle kalacağımız Glaros Beach Hotel'e geldik. Otelden genel olarak memnun kaldık.

Ertesi gün, kahvaltıdan sonra saat 8:30 civarında otobüslere binerek önce Resmo'ya gittik. Otobüs limanın yanındaki otoparka park etti. Rehberimiz Papatya Hanım'la beraber limandan yürüyerek, Venedik ve Osmanlı eserlerini gezdik (Rimondi Çeşmesi, Osmanlı Kız Okulu, Mikrasiaton Meydanı). Serbest zamanda, tekrar buluşma saatine kadar (12:10) eski şehir bölsesi ve Venedik Kalesi'nin etrafını gezdim. Kalenin içini görmek için yeterli zamanım olmadığımdan, hemen buluşma noktasına geldim.

Resmo'dan sonra ikinci durağımız Hanya'ya 13:30 civarında geldik. Hanya'da Canea Limanı'nın etrafındaki yerleri gezdik. Osmanlı'nın Girit'e ilk girdiği şehir Hanya'ymış. Burada ilk olarak sıfırdan Hasan Paşa Cami'sini yapmışlar. Genellikle adada, diğer camileri kiliselerden çevirerek yapmışlar. Daha sonra öğle yemeği ve alışveriş için serbest zaman verildi. Sabah otobüslere binmeden önce Eren kendi yaşına yakın Kerem ile arkadaş oldu. Anne babası Berat ve Gülistan ile turun devamını, iki aile birlikte geçirdik. Öğlen yemeğini limanda beraber yedik. Eren ve Kerem gezilerde ve otelde birbirlerinden hemen hemen hiç ayrılmadılar. Akşam 19:30 civarında oteldeydik.

Üçüncü gün, 9:15'te Ayos Nikolaos'a doğru yola çıktık. Yolda Saint George Manastrı'nda durarak etrafını gezdik. Yol çalışmalarından dolayı, daha çok köy yollarını kullanarak Ayos Nikolaos'a yaklaştık. Önce kuzeye doğru gittik ve oradan tekne ile Spinalonga Adası'na geldik. Spinalonga Kale'sinin içini gezdik. Kale Venedikliler tarafından inşa ediliyor. 1700'lü yıllarda adayı Osmanlılar alıyor. 1900 yıllarda ise ada cüzzamlıların tecrit edildiği bir yer haline getiriliyor. Oradan tekrar geri dönerek Ayos Nikolaos'a geldik. Liman civarına gelip biraz bilgi aldıktan sonra, saat 17:00'ye kadar serbest zaman verildi. Yemek ve kahveler (ben Aperol) içildikten sonra kısa bir gezinti yaptık. Otele döndüğümüzde daha güneş batmamıştı. Eren ile Kerem havuzda keyifli zaman geçirdiler.

Girit'e geldiğimizden beri deniz çalkantıydı. Neyse ki son gün deniz çarşaf gibiydi. Sabah erken kalkarak deniz kenarına geldim. Yaşları benden büyük iki çiftte denize giriyorlardı. Yaklaşık yarım saat yüzdüm. Sonra hep beraber kahvaltı yaptık ve valizlerimizi topladık.Son günümüzde antik kent Knossos Sarayı'na gittik. Knossos, Kandiye'nin kuzeyinde bulunuyor. Knossos, M.Ö. 3500 yıllarına dayanan Minos (Girit) Uygarlığının başkenti olmuştur. Tiyatroya benzeyen alçak basamaklı taş yollar ve labirent gibi yapılmış odalardan oluşan görülmeye değer bir antik kent. Gittiğimize değdi. Oradan Archanes Köyü'ne gittik ve daha sonrasında da havaalanına geldik. Akşam 19:30 civarı İzmir'deydik.

Çeşmealtı'nda üç gün kaldık. Aslıhan'ın kardeşinin aileside bir gün sonra geldi. Beraber zaman geçirdik. Geleceğimiz günün sabahı Çeşmealtı'nda da deniz çok güzel olunca, yaklaşık bir yarım saatte orada yüzdüm. Kahvaltımızı yaptıktan sonra kayınvalideyide alarak İstanbul'a doğru yola çıktık.

Sevgiler...

2026 İstanbul'u Yüzüyorum Yüzme Yarışı (28 Haziran 2026)

Planlarımda olmayan bir yarıştı. Hulüsi bu yarışın duyurusunu gönderince hemen kaydımı yaptım. Telefondan kayıt yaptığımda, yalnız 3000m yarış seçeneği vardı. Ben ise öncesinde yalnız 1500m yarışına katılmak istiyordum. Aslıhan'ında 3000m yarışına kayıdını yaptıktan sonra, Hulüsi'ye 1500 metrenin herhalde dolduğunu söyledim. Dolmadığını öğrenince bilgisayardan giriş yaptım. Orada 1500m seçeneğinide gördüm ve kaydımı yaptım.

Cuma günü sevgili yeğenim Erkin'in düğünü vardı. Öykü ile birlikte uzun yıllar sağlıklı ve mutlu bir birliktelik diliyorum. Birbirlerine çok yakışıyorlar ve çok uyumlular. Gece eve geldiğimizde saat geceyarısını geçmişti. Sabah 5:00'te kalkarak antrenmana gittik. Akşam 9:00'da Hayko Cepkin ve Rus Kızılordu Korusu'nun konserine gittik. Eve geldiğimizde saat 1:00 olmuştu. Sabah 6:00'da kalkarak bu yarışa gittik.

İBB yarışı çok güzel organize etmişti. Emeği geçenlere teşekkür ediyorum. Numaralandırma ve çip dağıtımından sonra 3000m yarışı başladı. İyi bir tempoyla yüzerek yarışı 51:04 ile bitirdim. Grubumda birinci olmuştum. Daha sonra 12:00'de 1500m yarışında biraz hızlı yüzmeye çalıştım ama olmadı. 27:30 ile yarışı tamamladım. Grubumda ikinci oldum. Böylece yazın, ilk yarışına başlangıç yapmış oldum.

Sevgiler...

2026 Eğirdir Triatlon Yarışı (12 Temmuz 2026, Eğirdir, İsparta)

Bu yılı, kendime spor yılı olarak ilan ettim. Yüzme sporunun yanında, bir iki farklı dalda daha spor yapmaya karar verdim. Fırsat buldukça mart ayının ortalarından itibaren, bu farklı dallardaki sporlara hazırlanmak için çalışmalara başladım. Önce, triatlona hazırlanmak için yavaş yavaş spor salonunda bisiklete bindim (Haftada iki kere Mart ayında 15 dakika, Nisan ayında 20 dakika ve Mayıs ayında 30 dakika 6. kademede bisiklete bindim). Mayıs ayında da çok az mesafelerden başlayarak koşmaya başladım. 9 Haziranda bisikletim gelince ancak dışarda iki kere deneme fırsatım oldu. Yarış bisikletlerini kullanmak, diğer bisikletlere göre bir adım daha zor. Koşuda ise, koştuğum son üç koşuda 5 km, yarıştan üç gün öncede 6.8 km koştum. Kilometre ortalamam ise 5.40 dakika olarak görünüyordu. Bisiklet daha da kötü durumdaydı. İki bisiklet deneyimimde de ortalamam bir saatte 15 kilometreydi.

10 Temmuz 2026 sabahı saat 5:25'de abim Suat'ı evinden alarak yola çıktık. Saat 14:30 civarında İsparta'ydık. Dere Mahallesi'nde belediyenin yaptırdığı şelale ve çevresini gezdik. Akşam yemeğini yedik ve geceyi İsparta'da geçirdik.

11 Temmuz sabahı, saat 9:00 sularında Sagalassos'a geldik. Ağlasun Dağları'nda, denizden yüksekliği 1400-1700 metrede kurulan bu antik kentte, serin rüzgarın esmesi kenti rahat gezmemize vesile oldu. Her tarafından tarih fışkıran memleketimizde, bu antik kentler çok değerli. O zamanki insanların yaşamlarını düşünmek, insanı değişik duygulara sevkediyor. Roma İmparatorluğu'nun kentlerinde tiyatro, hamam, agora, odeion, çeşme ve heykeller olmazsa olmazlar arasındadır. Bu eserlerin, gün yüzüne çıkması ve günümüze yansıtılmasında emeği geçen bütün arkeologlara buradan şükranlarımı sunuyorum. Bu muhteşem antik kenti gezdikten sonra, Eğirdir'e geldik. Eğirdir'de yarış noktasını gördükten sonra kitlerimizi aldık ve teknik toplantıya katıldık. Yemeğimizi yedikten sonra tekrar İsparta'ya geri döndük. Eğirdir'de kalacak yerlerin hepsi dolmuştu.

12 Temmuzda erkenden kalkarak Eğirdir'e geldik. Numaralandırma ve çipi aldıktan sonra, yarışın başlamasını beklerken sohbet etmeye başladık. Triatlon yarışında tek tanıdığım sevgili İrem Sönmez'di. Kendisi daha önce kadına karşı şiddete dikkat çekmek için 24 saat yüzmüş, arkasından iki yıl sonra 30 Ağustos'ta 30 saat durmaksızın yüzerek kadının görünmeyen gücünü ortaya çıkarmıştı. Çelik gibi iradesiyle kendisini, her zaman takdir etmişimdir. Doğal olarak yarışın en kolay kısmı benim için yüzmeydi. Yüzmeyi 101 erkek yarışmacı arasında 11. olarak bitirmiştim, ama bütününü 81. olarak bitirdim. Yüzmeden sonra ayaklarım kumlandığı için temizlemesi zaman aldı. Çorap ve koşu ayakkabısını giyerek bisiklet yarışına başladım. Bisiklet başlama noktasında hakem bayrağını kaldırmıştı. Arkamdaki yarışmacı durup bekleyince, bende biraz ilerleyip geriye döndüm yanlış bir şey mi yaptım diye. Ama sorun yokmuş. Bisiklet parkurunu daha önce deneyimlemediğimden dolayı temkinli başladım. Zaten en çekindiğim kısım bisiklet etabıydı. Büyük yokuş olarak iki kısım vardı. O kısımlar benim için bayağı yorucuydu. İlk turu 25 dakikada tamamlamışım. Abimden her turda saat ve süre bilgisi alıyordum. Bisikletten sonra koşu çok ağır geldi. Koşu ve bisiklet antrenmanlarını ayrı ayrı ve hem süre hem de kilometre olarak çok az yapmıştım. Resmen koşuda duvara çarpmış gibi oldum. Koşuda yürümem diye düşünüyordum ama yarısından çoğunu yürüdüm. Her turda abime saati soruyordum. Tek derdim süre (cut-off) dolmadan yarışı bitirebilmekti. Zamanımın yettiğini anlayıncada daha çok yürümeye yöneldim. Koşuda herkes birbirini motive ediyordu. En çok hoşuma giden kısım da bu oldu. Bir iki kişi beni tanıyormuş, "devam Fuat Hocam" gibi destekleyici sözler biraz bende şaşkınlık yaratmıştı. Sonuçta 3:40:29 ile yarışmayı bitirdim ve yaş grubumda ikinci oldum. Koşu sırasında, sonuncu olmaya razıydım, yeterki yarışı bitireyim diye düşünüyordum. Madalya töreninden sonra Gölhisar'a gittik. Genelde yazılarımda yemek kısımlarını atlarım, ama Kavurmacı Osman'ın çiğerleri bugüne kadar yediğim en iyi ciğerdi. Ne Edirne'de ne de Adana'da böyle ciğer yedim. Koyun yoğurdu da çok güzeldi. Az ve öz yerler çoğu zaman daha iyi oluyor. Tatlısı kalmadığı için nerede tatlı yiyebiliriz dediğimizde, "hemen şurada, sokağın arkasında sağda" dediği yer bir kilometreden fazla uzaktaki bir yermiş. Bizim insanımızın adres açıklaması her zaman değişik olmuştur.

13 Temmuzda, Gölhisar'ın hemen yanında bulunan Kibyra Antik Kenti'ne gittik. Arabayla önce yukarıda bulunan 2. parka gittik. Hemen yanında hamam vardı. Tiyatro, ayağa kaldırılabilir ama o hali bile bize çok ipucu veriyor. Odeion (müzik çalınan tiyatro) ise daha iyi durumdaydı. Çeşmeyi ise çok güzel şekilde ayağı kaldırmışlardı. Agorayıda gezdikten sonra tekrar arabayla aşağı doğru 1. parka geldik. Buradaki en önemli eser stadyumdu. U şeklindeki stadyum kente, "Gladyatörler şehri" ünvanının verilmesini doğrular nitelikteydi.

Daha sonra, yaklaşık bir buçuk saat sonra Afrodisias Antik Kenti'ne geldik. İlk dikkatimi çeken şey lahitlerin çok oluşuydu. Diğer iki şehirde hiç lahit yoktu. Burası uzun yıllardır kazı alanı olduğudan, daha çok eser gün ışığına çıkarılmıştı. Ara Güler'in bunda katkısı vardı. Kenan Erim ise buraya ömrünü vermişti. Bir yüzücü olarak 170 metre uzunluğundaki havuza hayran kaldım. Yazılacak çok şey var. Ben kısa kısa başlıkları vermek zorunda kalıyorum. Müze ise uzun bir süredir kapalıymış. Müzedeki eserleri görememek tabi ki iyi değildi.

Afrodisias Antik Kenti'den Denizli'ye gelirken (aynı yoldan gelmemek için yukarıdaki yolu seçtik), zamanımız olduğundan daha sonraki gün uğrayacağımız Tripolis Antik Kenti'ni görmeye karar verdik. Eserlerin daha yeni gün ışığına çıktığı bu kentin, diğer antik şehirlerin görkemine de ulaşacağından eminim. Örneğin tiyatronun üstü çimenler ile kaplı şekilde, olduğu gibi duruyordu. Binlerce yıl önce burada yaşayan insanları düşünmek, gerçekten müthiş bir duygu. Sonrasında akşamı Denizli'de geçirdik.

Ertesi gün sabah önce Laodikeia Antik Kenti'ne gittik. Bu kent bana, bir tiyatronun yetmediği ikincisinin yapıldığı bir çağdan, daha da gerilere gitmenin ne demek olduğunu gösterdi. Bazen yazacak kelimeleri bulmakta zorlanıyorum. Tiyatro, hamam, stadyumun olduğu spora, sağlığa, sosyal hayata verilen değeri hissettiğin bir ortamı yaşayan bu insanlara hayran kalmamak elde değil. Yazın sıcağında buraları görmeye değdi. Burada da bir tiyatro daha gün yüzüne çıkmamışken, diğerinin muhteşemliğini görmek, gerçekten güzeldi.

Abim Suat, Pamukkale'yi görmemişti. Hierapolis Antik Kenti'ne gitmeden önce Pamukkale Travertenleri'ni görelim dedim. Bundan yaklaşık 30 yıl önce Pamukkale Travertenleri'ni görmüştüm, üst tarafta oteller vardı ve Hierapolis Antik Kenti'ne ait bir bilgi yoktu. Veya ben bilmiyordum. Daha sonra basında otellerin suyu kendine aldıklarını ve doğal yapıyı bozduklarını okumuştum. Daha sonra bakanlık orayı kamusallaştırmış ve otelleri oradan kaldırmış. Şimdi antik kent ve travertenler iç içe, daha güzel olmuş. Kente kuzey kapısından girdik, bu kapıya gelene kadar sağlı sollu bir sürü mezar (lahit) vardı. Sonra seyir terası tarafına geçerek travertenlere geldik ve ayakkabılarımızı çıkararak travertenlerde biraz yürüdük. Daha sonra hemen travertenlerin yanındaki müzeyi gezdik. Mayolarımız yanımızda olmadığından antik havuza giremedik. Apollo Tapınağı ve Plutonium'u gezdikten sonra da tiyatroyu gezdik. Geri dönerek, Frontinus Yolu'ndan Frontinus Kapısı'na gelerek çıkışımızı yaptık. Şehire girmeden önce, Frontinus Kapısı'nın yanında bulunan hamamda insanların yıkanma şartı (hastalıklardan korunmak için) çok akıllıcaymış.

Antik şehirleri gezdikten sonra, günümüze döndük. Bursa'da yaşayan Nevriye halamın kocası Nevzat enişte rahatsızdı. Sabah erkenden Nevzat eniştelere gittik. Kızları, oğulları ve torunları hepsini gördük, uzaktakilerle telefondan görüntülü konuştuk. İçten ve samimi olduklarından, her zaman bizim aile Nevzat enişteleri sevmiştir. Akrabalarla güzel bir günün ardından İstanbul'a döndük.

Sevgiler...

2026 Boğaz Yüzmeleri (26 Temmuz 2026, İstanbul)

Bu sene, Boğaziçi yüzmelerini az yapmak zorunda kalıyorum. Hemen hemen bütün haftasonlarında programım olduğundan, boğazda yüzmeye zaman kalmıyor. Geçen hafta ilk defa boğazda yüzdüm. Çubuklu'dan Kuzguncuk'a yüzüşümüzde 22 kişi vardı. Yine güvenlik balonlarıyla, güvenli saat ve rotada yüzdük. Su ara ara soğuktu. Her zaman olduğu gibi en geride başladım. Osman Abi, güvenlik balonundaki sorundan dolayı geride kaldı. Onu bekledim. Bir iki kez ileri gidip geri döndüm. Daha sonra da Fatih'le beraber yüzmeleri için konuştum. Sonlara doğru üşüdüğümden İsmail'e de tavşanlık yaparak sahile çıktım. Benim arkamdan biraz sonra Aslıhan çıktı.

Bu hafta ise, daha önceki yıllarda olduğu gibi, gurur duyduğumuz Hakan Komutanımızın organize ettiği Poyrazköy yüzüşümüzü gerçekleştirdık. Bir gün önce, Hakan Komutanımızla, komutanın önerdiği ikinci rota olan, Poyrazköy- eski cüzzam tedavi yerinin olduğu koya git-gel olarak planladık. Bu rota boğazda ters akıntıya karşı yüzebileceğimiz, neredeyse tek rotaydı.

Poyrazköy Limanı'nın biraz ilerisinden yüzmeye başladık, deniz dalgalıydı. Bir gün öncesinde hava, yağmurlu ve azcıkta fırtınalıydı. Neyseki yüzdüğümüz zaman hava düzelmişti. Üçüncü körüden sonra, dalgalar gittikçe yumuşadı. Geldiğimiz koyda, deniz artık havuz gibiydi. Sonra geriye doğru yüzmeye başladık. Uzun süre Hakan Komutan ile yüzdük. Üçüncü köprünün altına geldiğimiz zaman, ben iyice sağa kırıp, hızlıca karaya çıktım. Sonra Umut ortadan geldi. Bende ortaya yüzüp, tekneye çıktık. Limanın içi temiz olmadığından çok kısa mesafeyi tekne ile geçtik. Güzel bir gün geçirdik.

Sevgiler...

2026 Hyrox (1 Ağustos 2026, İstanbul)

Kendime ilan ettiğim "spor yılı"nın ikinci önemli yarışması, fitness yarışması olan hyrox. Daha önce yazdığım, yarışmanın içeriğini tekrar açıklayayım: Yarış, sekiz kilometre koşu ve sekiz fonksiyonel hareketten oluşmakta. Açık yaş ve profesyonel seçenekleri var. Ama benim yaş grubumda profesyonel seçeneği yok. Yarış, bir kilometre koşu bir kilometre kayak (sky) ile başlıyor. Sonrasında sırasıyla bir kilometre koşu, 50 metre 152kg kızak itme (sled push), bir kilometre koşu, 50 metre 103kg kızak çekme(sled pull), bir kilometre koşu, 80 metre burpee uzun atlama (burpee broad jumps), bir kilometre koşu, 1000 metre kürek çekme (rowing), bir kilometre koşu, 200 metre 2*24kg kettlebell taşıma (farmers carry), bir kilometre koşu, 100 metre 20kg ile ileri lung (lunges) ile devam ediyor. Ve son olarak bir kilometre koşu, 100 tane 6kg duvara top (wall ball) atma ile bitiyor. Bu yarışmada bütün yük, daha çok vücudun alt kısmına biniyor. Ayak ve bacakların kuvvetli olması gerekiyor. Benim ise en çok korktuğum, hem bu yarışmada hem de triatlonda, dizlerimin hasar görmesi. Yarışmadan önce bir kere 8 fonksiyonel hareketi deneyeyim dedim. Koşu yapmadığım ve aralarda dinlendiğim halde, bazı fonksiyonel haraketleri yapmakta zorlandım ve hatta yarım bıraktım. Bunlar burpee uzun atlama, lung ve duvara top atma. Zamanımda çok kısa olduğundan, bunları yalnız bir kere bile yapamadım. Durum pek parlak değildi. Diğer hareketlerde ise çok zorlanmadım. Bir gün sonra gireceğim Kadıköy Sprint Triatlon Yarışı'nda da kesin bu yarışmanın negatif etkileri olacaktı. İçimden hep "umarım sakatlanmadan bu yarışları atlatırım" diye geçiriyordum.

Son bir hafta kendime bir program yapmıştım. Pazartesi sabah yüzdükten sonra, yukarıda yazdığım 8 fonksiyonel hareketi yapacaktım. Düşündüğüm gibi olmadı, yapamadığım burpee uzun atlama, lung ve duvara top atmayı Salı ve Çarşamba yapıp bitirmek istiyordum. Salı sabahı 8 kilometre koştum ve 100m ağırlıksız lung yaptım. Sağ ayağımın üst kısmında ağrı oluştu. Yürümekte zorlandım, öğlen kara antrenmanına gittim, oradaki programı yaptım. Sağ ayağımın üst kısmında ağrı biraz daha arttı. Duvara top atmayı yapacaktım artık vazgeçtim. Çarşamba sabah yüzdüm, öğleden sonra 24 km bisiklete bindim ve ilk bisiklet kazamı yaptım. Gidon tutuşumu değiştireyim derken gidona hakim olamadım ve bisiklet yolunun kenarında bulunan takoza çarpıp düştüm. Bisiklet hakimiyetim ortanın biraz altı sayılır. Çocukken bisiklet kullanmayınca, çoğu şeyde olduğu gibi, sonradan kavramak zor oluyor. Düştüğüm taraf araba yoluydu arkadan araba geliyordu ve durdu, bir şeyimin olup olmadığını sordu. Sorun yok dedim. Yalnızca dizimden yaralandım. Kalkıp sürüşüme devam ettim. Bisikleti bitirince, burpee uzun atlama yapacaktım, onu da yapamadım. Perşembe yalnız kara antrenmanı yapacaktım, sağ ayağımın üst kısmındaki ağrı devam ettiğinden sonra ondan da vazgeçtim. Akşama Aslıhan'ın doğum gününü kutladık. Cuma sabah yüzdüm, başka da bir spor yapmadım.

Cumartesi okula gelip yarış hazırlıklarını yaptım. Ertesi gün olacak Kadıköy Sprint Triatlon Yarışı'nında gerekli olan malzemelerini (bisiklet, kask, vs) arabaya yerleştirdim (Bisikleti okuldaki odamda bırakıyordum). Hyrox yarışı Bakırköy, İstanbul Fuar Merkezi'nde yapılacaktı. Okuldan, metroyla yarış alanına geldim. Kaydımı yaptıktan sonra keşif için yarış alanını kolaçan ettim. Benim yarış zamanım saat 13:00'teydi. Yaklaşık bir saat zamanım vardı. Bu sefer alana tekrar girerek bütün fonksiyonel hareket alanlarını iyice gözlemledim. Daha sonra üstümü değiştirdim ve çantamı teslim ettim. Isınma alanına geldim ama bilerek hiç ısınmadım. Zaten koşuda ısınmaya başlayacaktım. Enerjimi harcamadım.

Saat 13:0'e yaklaşırken başlangıç tüneline girdim. Tam zamanında, yarış başladı. Galiba ya 10 dakika ya da 20 dakika ara ile dalga dalga yarış başlangıcı yapılıyordu. İlk bir kilometreyi yavaş ve temkimli koşarak 6:43, ardından bir kilometrelik kayak çekmeyi 4:42 süre ile bitirdim. İkinci tur koşmayı 5:16, kızak itmeyi 2:37, üçüncü tur koşmayı 5:31, kızak çekmeyi 5:26, dördüncü tur koşmayı 5:37 süre ile bitirdim. Çekindiğim fonksiyonel hareketlere doğru gelmiştim: burpee uzun atlamayı dikkatli yaparak 7:43 süre ile bitirdim. Beşinci tur koşmayı 5:52, kürek çekmeyi 5:02, altıncı tur koşmayı 5:49, kettlebell taşımayı 2:18 ile bitirince ve sorun olmayınca biraz rahatladım. Yedinci tur koşmayı 5:38 ile bitirdim ve sakatlanmaktan en korktuğum fonksiyonel hareket lunge geldim. Durarak çok dikkatli bazende adımlarımı karıştırarak 7:51 süre ile bana göre en zorlu bölümü bitirdim. Son koşuyu 6:16 süre ile bitirdikten sonra duvara top atmayı durarak ve bitireceğimden emin olarak 10:36 gibi kötü bir sürede bitirdim. Yarışmayı bir saat kırk üç dakikada (1:43:02) bitirmiştim. Beklediğimden çok fazlaydı ama sorun olmadan bitirdiğim için çok mutluydum.

Bitirdikten sonra dinlenme alanında verilen ikramlardan yedim. Sonuç fotoğrafımı da çektirerek, çantamı almaya gittim ve hemen üstümü değiştirdim. Sonlarda olduğumu düşünerek, telefonda sonuçlara baktığımda birinci olduğumu gördüm. Birinci olmanın yanında, beni en çok mutlu eden şey sakatlanmamış olmamdı. Bir gün sonraki olacak Kadıköy Sprint Triatlon Yarışı'na katılabilecektim. Madalya yerine bayrak veriliyordu. Kürsüde bayrağımı alarak, bir sonraki günün planını düşünmeye başladım.

Sevgiler...

2026 Kadıköy Sprint Triatlon Yarışı (2 Ağustos 2026, İstanbul)

Bu yarıştan bir gün önce hyrox yarışını sorunsuz tamamlayınca, bu yarışı da tamamlayacağımı anladım. Pazar sabahı 5:30'da uyanarak, yarış için gerekli bütün malzemeleri hazırladım. Kendi yaptığım bir bardak dut suyunu içerek, abim Suat'ı almaya gittim. Sağolsun her iki triatlon yarışında da bana büyük destek verdi. Beraber yarışın yapılacağı Caddebostan Sahili'ne geldik. Burada yüzme camiasından da epey arkadaşı gördüm. Ayrıca İTÜ Triatlon Kulübü öğrencileriyle de görüştüm ve fotoğraf çektirdim.

Yarış belirtilen başlama saatinden biraz daha sonra başladı. Yüzme rotasını çok kötü planlamışlardı. Denizin ortasındaki kayalık ile onun 2-3 metre ilerisine koydukları duba arasından geçmemiz gerekiyordu. Fakat kayalık kısım tarafında, suyun derinliği 30 santimi buluyordu. Bu kısımı ayak vurmayarak, süzülerek geçtim. Ama yaralananlar olduğunu duydum. Triatlonda benim için en rahat bölüm tabiki yüzme oluyordu. Yüzmeden sonra T1 kısmı hep uzun sürüyor. Çorabı, koşma ayakkabısını giymek, kaskımı takmak çok zamanımı alıyor. Bisiklet bölümünü, yol düz (inişli çıkışlı değildi) olduğundan daha rahat yaptım. Hemen hemen hiç vites değiştirmeden, büyük vitesde kullandım. Üç tur atarak, bisiklet parkurunu bitirdim. Koşu bölümünü ise hiç yürümeden tamamlayabildim. Bu yarışta da en çok zorlandığım bölüm koşu oldu. Sürem 1:25:36.

Sonuçları öğrendiğimde üçüncü olduğumu gördüm. Birinci çok fark atmıştı. Bisiklet ve koşu süreleri görünmüyordu. Toplam süresine bakıldığında, T2, bisiklet ve koşu süresini 40 dakikanın altında bitirmesi gerekiyordu ki bu da çok çok zordu. Sonraki listede diskalifiye olduğunu öğrendik. Birinci ile aramdaki fark 42 saniyeymiş. Hemen kapatılacak gibi görünsede yarışırken hem zor hem de durumu bilmiyorsun. Ödül törenini bekledikten sonra, artık dinlenmeye çekildim.

Üst üste farklı iki spor dalında yarışıp sorunsuzca bitirmek hoşuma gitmişti. İki günü dinlenmeye ayırdıktan sonra, bu yarışlara girmeme sebep olan İstanbul Boğaziçi Triatlon Yarışı'na hazırlanmam gerekiyordu.

Sevgiler...