Kıyılarında yaşıyoruz yaşamın

Kum taneleri gibi

Her an sürükleniyor bir tane

Bir tane daha kıyıya

Koklayamıyorlar yaşamın nefesini

Hissedemiyorlar derinlerinde

Martı görüyor onları ve ağlıyor

Ağlıyor ki gözyaşım deniz olsun

Ve tekrar bütünlüklerine geri dönsünler diye

Bulutlar çoktan vazgeçmiş, diyorlarki boşver

Martı ağlıyor, içindeki aşk gözyaşı, gözyaşı ise

Deniz oluyor

Aşkın elleriyle süzülüyor rüzgarda

Kum taneleri görmüyor onu

Görebilirler mi ki gözlerine gölgeden perde düşmüş aşksız yaratıklar

Gerçekten ne gördüklerini biliyorlar mı onlar?

Bir ışık tanesinin üzerine bindim

Gidiyordum sonsuzluğuma

Işık mı bendi ben mi ışıktım?

Biz zaten hep aynı şeydik

Uçtuk sonsuzluğumuza

Bazen çiçektik, bazen arı

Bazen buluttuk, bazense yağmur

Biz hep birdik

Çok zaman aradık kendimizi

Dağlarda, denizlerde, çöllerde

Suretin aldanmışlığında bir bebektik

Oyuncaklarla oynayan

Esiri olduk oyuncakların

Hiç büyüyemedik

Ne zaman ki bir ışık tanesi geldi

Bin üzerime artık gidiyoruz dedi

Kaldırdık kafamızı oyuncaklardan

Ve şaşkınca bakındık gerçeğin çığlıklarına

DERİN MAVİ

Sessiz bir rüzgar geziniyor tenimde

Geçip geldiği okyonuslardan birşeyler hissediyorum içimde

Dalgalar melodilerini gönderiyorlar kalbime

Rüzgar tenimde, ruhumsa heryerde

Açılmış gidiyor bir gemi okyonusta güneye

Göç ediyor kuşlar sıcak sahillere

Bir aysberg kopuyor tepesinden düşüyor denize

Rüzgar tenimde, ruhumsa heryerde

Sararmış bir yaprak düşüyor yere

Karışıyor toprağa, ait olduğu yere

Bir tanesi de yeşeriyor çok ötelerde

Rüzgar tenimde, ruhumsa heryerde

Kararıyor bir gün geceye

Aydınlanıyor uzaklardaysa bir gece gündüze

Akıp gidiyor bir nehir denize

Aşkın kalbimde, ruhum heryerde

DERİN MAVİ